8 en 9 mei "Eindelijk weg"

8 en 9 mei "Eindelijk weg"

8 mei.

Het is dan zover, 11.30 uur, de wekker gaat. Ik heb nog even gelegen na mijn nachtdienst en het werd tijd om er uit te gaan. Tijd om de laatste spullen bij elkaar te pakken en Kelly naar de oppas te brengen.

Zo gezegd, zo gedaan. Nadat wij Kelly weg hadden gebracht hebben wij om 15.55 de trein naar Schiphol genomen. In deze trein zat ook Brian (onze reisgenoot later op in de vakantie) die wilde graag even mee om ons weg te brengen.

Na ongeveer 45 minuutjes in de trein te hebben gezeten klonk opeens de omroep “dames en heren, ik heb niet zo’n leuke mededeling, deze trein rijdt niet verder dan station Bijlmer i.v.m. een brandmelding in de Schiphol tunnel”. Niet te geloven, hebben wij weer, maar goed dat wij een dag eerder zijn vertrokken.

Na enige vertraging waren wij dan eindelijk aan gekomen op Schiphol en hebben Brian daar even alleen gelaten, althans dat wilde hij zelf want hij moest nog even “shoppen” en ondertussen gingen wij even naar het Hotel om in te checken om vervolgens weer terug te gaan naar Schiphol Plaza om daar met Brian nog even wat gezellig te eten.

Rond een uur of 21.00 hebben wij dan Brian weer op de trein gezet om vervolgens weer naar het hotel te gaan om te gaan slapen, tenslotte kwamen wij allebei uit de nacht en waren wij wel toe aan wat rust.

9 mei

4.30 uur, de wekker…… wow dat is even schikken, is het al weer zo laat, althans vroeg, wij moeten er uit, tijd om nu toch echt te gaan. Even de koffers ( jaja, dat moet je dus zelf doen) inchecken en de paspoortcontrole (ook electronisch) Om 6.00 uur moesten wij ons melden om te gaan boarden en dit hebben wij toen ook gedaan. Na de safetycheck en de boddyscan konden wij plaats nemen in de wachtruimte om vervolgens om 7.10 uur aan boord te gaan van ons vliegtuig naar Detroit.

De vlucht verloopt goed, goede stoelen, leuke entertainment wij komen onze tijd wel door. Nadat ik de 1e serie van NCIS New Orleans helemaal had gekeken werd er op eens om geroepen of er een dokter of verpleegkundige aan boord was, waarop Patries en ik natuurlijk meteen reageerde, uiteindelijk hebben wij niets hoeven te doen omdat er inmiddels een "doctor" aanwezig was om de passagier te helpen. Op dat moment speelde wij even met de gedachte “dat wordt uitwijken” maar aangezien het nog ongeveer 40 min. vliegen was zijn wij uiteindelijk door gevlogen.

Eenmaal op Detroit aan gekomen ging het overstappen spoedig, zelfs bij de immigrations, daar is tegenwoordig een electronisch systeem waarbij je bij een zuil zelf de vragen mag beantwoorden, foto nemen en vingerafdrukken kan nemen, scheelt toch weer en voor wij het wisten zaten wij op het vliegtuig naar Miami, waar wij na ongeveer 2.5 uur vliegen ook gezond en wel, zonder enige poes pas waren geland. Het was overigens een leuke vlucht zo onder de “locals” wij waren van de 160 passagiers geloof ik de enige Nederlanders.

Eenmaal aan gekomen op de luchthaven van Miami was het gewoonweg even de koffers op pikken en door naar Alamo om daar onze huurauto op te halen, wat overigens een Ford  Edge is geworden, met alle opties die je maar kunt bedenken. Helemaal top.

Nadat wij de auto in ontvangst hadden genomen en hem even helemaal hadden uit geprobeerd hebben wij het Hotel maar eens op gezocht en in gecheckt voor de komende 2 nachten. Hierna zijn wij er nog even op uit geweest naar Miami Beach en Ocean Drive, om net als de rest even met onze auto te pronken. Hier was het echter zo druk dat wij maar weer terug zijn gegaan om even bij de Subway een lekker broodje te eten.

Zo, dit was even 2 dagen in 1 verhaal. Vanaf (voor ons morgen) hopen wij weer iedere dag een leuk verslagje van de dag te uploaden. (afhankelijk van de WIFI verbinding).

Veel leesplezier

[Glenn]